Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/6918 K. | Şiddetten sonra birlikte yaşamaya devam edilmesi af sayıldı, boşanma

2. Hukuk Dairesi 2026/1048 E. , 2026/6918 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1674 E., 2025/1505 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/589 E., 2023/656 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kişisel ilişki süresi, iştirak nafakası yönünden artışa hükmedilmemesi ve hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise eksik inceleme, birleştirme kararlarının usule uygun olmadığı, kusur belirlemesi, boşanma davasının kabulü, velayet, kişisel ilişki süresi, nafaka ve tazminatların miktarı ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe yüklenen ''fiziksel şiddet uyguladığı, hamilelik sürecinde de fiziksel şiddet uyguladığı, kucağında bebeği ile evden kovduğu'' vakıalarından sonra taraflar beraber yaşamaya devam etmekle bu vakıaların af kapsamında kaldığının ve bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, dinlenen tanık beyanlarından da kadının ''erkeğin ailesine hakaret ettiği '' vakıasının sabit olduğunun ve kadına kusur olarak yüklenmesi gerektiğinin, yine de gerçekleşen bu kusur durumuna göre boşanmaya sebep olan olaylarda erkek ağır kusurlu olup kadının davasının kabulünün yerinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.